วรรณวรรธน์คอมโบ

posted on 18 Nov 2012 20:33 by mooks in Book
ตอนนี้มีหนังสือของนักเขียนท่านหนึ่งที่เพิ่งอ่านจบ (เมื่อเดือนก่อน) แล้วรู้สึกอยากบอกต่อมาก ๆ 

คือ วรรณวรรธน์

เห็นหนังสือของนักเขียนท่านนี้มาหลายครั้ง แต่ไม่ได้หยิบมาอ่าน เพราะรู้สึกว่าต้องเครียดและเนื้อเรื่องหนัก และก็หนักจริงๆอย่างที่คิดเลยยยย

ตอนนี้อ่านไปสามเรื่องแล้ว คือ จันทราอุษาคเนย์, เส้นทรายสีเงา, อัสวัดราชันย์แห่งความมืด ตอนนี้กำลังอ่านเรื่องที่สี่ อขิทโร ลูกปัดมนตรา อยู่
 


มาที่เรื่องแรกกันก่อน
 
"จันทราอุษาคเนย์"
 

ไม่ใช่เรื่องแรกที่พี่เค้าเขียน แต่เป็นเรื่องแรกที่เราอ่าน เปิดมาบทแรกก็เงิบเลย อ่านไม่รู้เรื่อง เป็นภาษาโบราณทั้งบท เรื่องของเรื่อง คือนางเอก (ตมิสา) ย้อนยุคไปในสมัยของพระเจ้าจิตรเสน ราวๆหลายร้อยปีก่อน (จำตัวเลขที่แน่นอนไม่ได้) เพื่อให้ไปเป็นเครื่องบูชายันต์แทนลูกสาวของพราหมณ์ แต่พระเจ้าจิตรเสนไปลักพาตัวนางออกมา เพราะจะแก้แค้นพราหมณ์คนนั้น เรื่องอะไรสักอย่าง

เรื่องนี้เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ มีความจริงแฝงอยู่ในเนื้อเรื่องทุก ๆตอน ตอนแรกเราอ่านไปก็รู้สึกว่าคงจะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาแหละ ไม่น่าจะจริงหรอกมั้ง แต่พอได้อ่านท้ายเล่มก็รู้เลยว่าเป็นเรื่องจริงแน่นอน แล้วเอาตัวละครของเขาไปแทรกไว้แล้วปรับเนื้อเรื่องให้ดูลื่นไหล เราไปตามอ่านประวัติศาสตร์จริง ๆมาก็รู้ได้เลยว่านักเขียนคนนี้ข้อมูลปึ้กมาก ที่รู้สึกอย่างนี้อาจเป็นเพราะว่าเราไม่เคยอ่านหนังสือเรื่องไหนที่มีรายละเอียดเยอะขนาดนี้มาก่อน สรุปก็คือ ประทับใจเรื่องนี้มาก

เรื่องราวเกี่ยวกับพระเจ้าจิตรเสน หรือ พระเจ้ามเหนทรวรมัน (พระนามหลังจากขึ้นครองราชย์) สามารถติดตามอ่านได้ที่นี่ http://group.dek-d.com/himalaya/blog/?blog_id=10120203 
 
 
เรื่องที่สอง 
 
"เส้นทรายสีเงา ปฐมบทของอัสวัดราชันย์แห่งความมืด"

***ขออภัยสำหรับคำราชาศัพท์ขาด ๆเกิน ๆ ผิด ๆถูก ๆ ไม่ต่อเนื่อง เจ้าของบล็อคไม่ชำนาญในเรื่องนี้***

เนื้อเรื่องหลักเกี่ยวกับประเทศอัคไบยาห์ที่ชนชั้นปกครองจะต้องเป็นสายเลือดอัคไบยาห์บริสุทธิ์เท่านั้น ห้ามมิให้มีเลือดของชาวต่างชาติปลอมปน แต่เจ้าชายซาเลมบุตรของกษัตริย์ฟารุคและพระราชินีมาญ่า ไม่สามารถขึ้นครองราชย์ได้ เนื่องจากพระราชินีมาญ่าเป็นพระราชินีชาวต่างชาติ ทำให้เจ้าชายไม่สามารถขึ้นครองราชย์ได้ ต้องให้น้องชายขึ้นแทน

เปิดเรื่องมาด้วยฉากทะเลทรายที่พระราชินีมาญ่าถูกตัดคอ พร้อมกับเจ้าชายตัวน้อย ๆที่ต้องเห็นพระมารดาถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยม จากพวกลัทธิคลั่งเลือดบริสุทธิ์ ในขณะเดียวกันก็ถูกลัทธิคลั่งเลือดบริสุทธิ์ดังกล่าวใช้มีดกรีดตามเนื้อตัว เพื่อให้เลือดผสมไหลออกจากร่าง ถ้าอาลี ปาชานักรบทะเลทรายไม่มาช่วยเจ้าชายก็คงจะต้องสิ้นพระชนม์ตามพระมารดาไป แต่เมื่อเจ้าชายรอดชีวิตมาได้เจ้าชายก็ต้องใช้ชีวิตนอกประเทศโดยการอุปถัมป์ของชีคอัลจูนาย-ดิ

พล็อตหลัก ๆ ของเรื่องนี้จะพูดถึงความเป็นเลือดผสมของเจ้าชายซาเลม ทำให้เจ้าชายไม่สามารถขึ้นครองราชย์ได้ ในขณะเดียวกันเจ้าชายก็ต้องคอยระวังตนเองจากคนที่คอยหาผลประโยชน์จากความเป็นเจ้าชายของพระองค์ 

เนื้อเรื่องเครียดมากจนเราไม่สามารถอ่านให้จบได้ภายในวันสองวัน  เราอินกับหนังสือมากกกก ตอนอ่านหนังสือเรื่องนี้เราเครียดสุดๆ ต้องค่อยๆอ่าน คิดตลอดเวลาวาทำไมเจ้าชายซาเลมต้องเจออะไรแบบนี้ด้วย เป็นเจ้าชายแต่ไม่อาจได้เติบโตที่ประเทศของตนเอง ต้องไปใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเมืองอื่น เป็นสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เหมือนกับว่าถ้าจะกลับประเทศตัวเองก็เป็นคนอกตัญญู แต่ถ้าเลือกที่จะกตัญญูก็จะเป็นคนที่ทรยศต่อประเทศที่พระบิดาเป็นคนสร้าง ไม่ชอบสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้เลย

ไม่มีเนื้อเรื่องกุ๊กกิ๊กเลย สำหรับเจ้าชายซาเลม มีแต่เรื่องกุ๊กกิ๊กของเจ้าน้อง คือองค์หญิงไนม่าห์ กับทหาราชองครักษ์ นายพลอาหม็ด น่ารักดี

ที่เหลือก็จะเป็นเหตุการณ์ต่าง ๆที่เป็นสาเหตุของอัสวัดราชันย์แห่งความมืด ซึ่งตรงนี้เราว่ามันมีเนื้อเรื่องลายอย่างที่ขัดกัน ไปพูดถึงเรื่องที่สามกันเลย



"อัสวัด ราชันย์แห่งความมืด"

เรื่องนี้อ่านไปข้องใจไป คือพี่เค้าเขียนเรื่องยี้ก่อนแล้วค่อยเขียนเส้นทรายสีเงา เลยทำให้บางอย่างดูขัดกัน 


ขออนุญาตถมดำ

ในเส้นทรายสีเงา นาเดีย (ลูกของชีค) เกลียดเจ้าชายมากเพราะเคยเห็นเจ้าชายมีอะไรกับป้าแท้ ๆของตัวเอง

แต่เจ้าชายซาเลมแต่งงานกับนาเดีย เพราะต้องการช่วยในม่าห์ ด้วยเงื่อนไขของชีคที่จะแต่งงานกับไนม่าห์ถ้าเจ้าชายสร้างโครงการท่าเรือไม่สำเร็จ แต่เจ้าชายไม่สามารถทำได้จึงออกอุบายเสมือนว่าตนได้เสียกับนาเดียแล้ว ทำให้ตนต้องแต่งงานกับนาเดีย เป็นการแก้เกมของชีค

เจ้าชายจะไม่มีวันแตะต้องนาเดีย เพราะนาเดียหน้าเหมือนไนม่าห์ ราวกับเป็นคน ๆเดียวกัน 

ไนม่าห์กับอาเหม็ดรักกัน

แต่ในอัสวัด อาเหม็ดกลับไปหลงรักนาเดีย (อันนี้พอเข้าใจได้เพราะหน้าตาเหมือนไนม่าห์ แต่ทำไมไม่มีการเอ่ยถึงไนม่าห์สักหน่อยเพื่อให้ฉุกคิด อาจเป็นเพราะไม่ได้คิดเรื่องนี้ไว้แต่แรก) 

เรื่องของนาเดียกับเจ้าชาย เหตุผลที่ว่าทำไมเจ้าชายถึงไม่เข้าหานาเดียเลย อันนี้ยังพอเข้าใจได้ แต่มีอยู่ตอนหนึ่งที่เจ้าชายเข้าไปหานาเดียที่ตำหนักแล้วต่อว่าอย่างแรง เรื่องชายชู้ เราอ่านแล้วรู้สึกขัดๆ ที่เจ้าชายกระทำรุนแรงไม่เหมือนที่กล่าวถึงในเส้นทรายสีเงา ในเส้นทรายฯจะพูดถึงนาเดียในอารมณ์ว่าหน้าคล้ายน้องสาว เจ้าชายจะไม่มีวันทำอะไรนาเดียเด็ดขาด ออกแนวทนุถนอม แต่พอมาเล่มนี้มีฉากบู้บุกตำหนัก เลยรู้สึกว่าอารมณ์มันขัดกัน


เหมือนจะมีอีก แต่นึกไม่ออก ยังไงถ้าใครเห็นต่างจากเรา บอกได้เลยเน้อ อยากรู้เหมือนกันว่าคนอื่นคิดยังไง ไม่ค่อยมีคนอ่านหนังสือแนวเดียวกันเบยยย T-T
 

Comment

Comment:

Tweet